slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

انواع بیماری های لثه

 

شاید افراد زیادی نباشند که اهمیت بیماری های لثه را به درستی درک کنند. بیماری های لثه اگر به موقع درمان نشوند و پیشرفت کنند ممکن است به التهاب و عفونت لثه و نهایتاً به افتادن دندان یا مشکلات سلامتی دیگر تبدیل شوند.

 

ژینژیویت (gingivitis)

انواع بیماری های لثه

ژینژیویت در واقع شکل خفیف تر بیماری پریودنتال است. شاید بشود به طور ساده و خلاصه گفت که ژینژیویت همان التهاب لثه است. در بیماری ژینژیویت، لثه قرمز و متورم می شود و به راحتی خونریزی می کند. معمولاً در این مرحله از بیماری، درد و یا مشکلی دیگری احساس نمی شود یا میزان آن بسیار کم است.

ژینژیویت معمولاً به خاطر رعایت ضعیف بهداشت دهان به وجود می آید. در بیشتر موارد مشکل ژینژیویت با رعایت کردن بهداشت و انجام درمان های تخصصی و روش های دیگر خانگی قابل درمان است و خوب می شود.

عواملی که در شکل گیری ژینژیویت دخیل هستند شامل دیابت، سیگار کشیدن، بالا رفتن سن، زمینه ژنتیکی، بیماری های مختلف در بخش های دیگر بدن (مثل دیابت و …)، استرس و فشار، تغذیه نامناسب، نوسانات و عدم تعادل هورمونی، بارداری، اعتیاد به مواد مخدر یا الکی و …، ایدز و استفاده از دارو های خاص، می شود.

 

بیماری پریودنتال

انواع بیماری های لثه

اگر ژینژیویت درمان نشود، بیماری پیشرفت می کند و به بیماری پریودنتال تبدیل می شود. با گذشت زمان، پلاک های اطراف دندان در بقیه نواحی هم پخش می شوند و در زیر خط لثه شروع به رشد می کنند. مواد سمی که توسط باکتری های موجود در پلاک تولید می شود باعث التهاب لثه می گردد. این سم تولید شده باعث تحریک شدن لثه ها و باعث ایجاد واکنش التهابی مزمن در بدن می شود. این فعل و انفعالات باعث می شود که سیستم ایمنی بدن علیه خودش اقدام کند و بافتها و استخوانی که از دندان ها محافظت می کند را از بین ببرد. به این ترتیب لثه از دندان جدا می شود و باعث ایجاد پاکت می شود. پاکت به فاصله و فضای خالی میان دندان و لثه گفته می شود. پاکت ها مکان بسیار مناسبی برای رشد باکتری ها و میکروب ها هستند و در نتیجه عامل ایجاد عفونت می شوند.

با پیشرفت بیشتر بیماری، پاکت ها عمیق تر و بزرگ تر می شوند و همچنین مقدار بیشتری از بافت های لثه و استخوان تخریب می شوند. معمولاً این فرآیند تخریبی عوارض شدیدی به دنبال دارد که نهایتاً به شل شدن دندان و از دست دادن آن منجر می شود.

بیماری پریودنتال انواع مختلفی دارد.

معمول ترین انواع بیماری پریودنتال این ها هستند:

  • – پریودنتال تهاجمی که در بیمارانی که به غیر از مشکل بیماری پریودنتال، سلامت کامل دندان ها و دهان را دارند. در این حالت معمولاً بیماری پریودنتال سریعاً باعث از بین رفتن تماس میان بافت لثه با دندان و همچنین از بین رفتن بافت استخوان و عوارض جانبی دیگر می شود.
  • – پریودنتال مزمن معمولاً باعث التهاب در بافت های حمایت کننده از دندان می شود. همچنین در این بیماری اتصال میان بافت ها از بین رفته و دندان و خود ساختار استخوان ها تحلیل می رود. این نوع از پریودنتال رایج ترین نوع این بیماری است. نشانه های اصلی این نوع پریودنتال تشکیل پاکت و پس روی خط لثه است. این نوع از پریودنتال بیشتر در بزرگسالان رایج است ولی به هر حال در هر سنی امکان ایجاد آن وجود دارد. فرآیند از بین رفتن پیوند میان دندان و لثه معمولاً به آرامی اتفاق می افتد هر چند که دوره هایی هم وجود دارد که این فرآیند سرعت پیدا می کند.
  • – پریودنتال ناشی از بیماری های دیگر بدن معمولاً در سنین جوانی آغاز می شود. منظور، بیماری های دیگری در بخش های دیگر بدن است که می تواند بر سلامت دهان و دندان اثر بگذارد. مثلاً بیماری قلبی، بیماری های تنفسی و دیابت با ایجاد این نوع از بیماری پریودنتال به شدت در ارتباط هستند.
  • – بیماری پریودنتال قانقاریایی نوعی از پریودنتال است که به دلیل قانقاریا یا مردگی بافت های لثه، رباط های دندانی یا استخوان آلئول (استخوانی که ریشه های دندان در آن قرار دارد)، ایجاد می شود. این نوع آسیب دیدگی بیشتر در افرادی مشاهده می شود که بیماری هایی مثل عفونت اچ آی وی (ایدز)، سوء تغذیه یا مشکل سرکوب شدگی سیستم ایمنی دارند.