slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

دندان عقل نهفته؛ تشخیص و درمان

تشخیص

 

پزشک جراح یا دندانپزشک شما، پس از معاینه دقیق دهان و دندانهایتان تشخیص میدهد که علت بروز مشکل پیش آمده دندان علل نهفته است یا منشا آن علل دیگری دارد. معیارهایی که پزشک برای تشخیص از آنها استفاده میکند شامل:

  • سلامت عمومی بدنتان و سوال در مورد علایمی که تجربه کردید.
  • معاینه ی لثه و دندانهایتان
  • مشاهده ی عکس رادیولوژی(پرتوی x) که به شرح کاملی از وضعیت دندانهای نهفته ارایه میدهد، به همان وضوحی که از علایم حاکی از آسیب به دندان و استخوان فک، میتوان به وجود مشکل پی برد.

تشخیص و درمان دندان عقل نهفته

درمان

اگر درمان و بهبود اوضاع دندانهای عقل نهفته ی شما بهنظر مشکل باشد یا حتی شرایطی دارید که عمل جراحی برایتان پر خطر است، دندانپزشکتان شما را به یک جراح دهان و دندان معرفی میکند تا بهترین روش درمانی برای شما انتخاب شود و ریسکها به حداقل برسند.

  • مدیریت دندان عقل نهفته ای که علامت ندارد

در شرایطی که دندان عقل نهفته ی شما هنوز باعث بروز علایم و مشکلات دهان و دندان نشده باشد، آن را دندان عقل نهفته ی بی علامت مینامند. درمورد اینکه بهترین واکنش و مدیریت برای دندانهای عقل نهفته ی بی علامت چیست، در کمیته ی جهانی دندان اختلاف نظر وجود دارد. پس بحث پیرامون این مسئله بیانگر اینکه این روش نسبت به سایر روشها ارجحیت دارد، نیست.

برخی جراحان دهان و دندان و نیز دندانپزشکان تاکید میکنند بهتر است قبل از اینکه دندان عقل نهفته علامتدار شود و به مشکلات جدی دهان و دندان منجر شود، از لثه خارج شود. آنها میگویند:

  • اینکه دندان هنوز علامتدار نشده است، دلیل بر این نیست که بدون عارضه هم باشد.
  • اگر در فضای لثه و دهان فضای کافی برای رویش دندان عقل نباشد، قاعدتا دسترسی و تمیز کردن آنها هم سختتر است.
  • احتمال وقوع عوارض دندان عقل نهفته در نوجوانان کمتر است.
  • انجام جراحی روی دندانهای عقل نهفته ی بزرگسالان به مراتب سختتر است و احتمال بروز مشکلات دهانی نیز در آنها بیشتر است.

دیگر دندانپزشکان و جراحان دهان و دندان متمایل اند درمان حمایتی و پیشگیرانه بیشتر مد نظر باشد:

  • ما مدرک کافی در دست نداریم که بخواهیم قاطع بگوییم دندان عقل نهفته ای که برای نوجوانان عارضه ای نداشته است، در بزرگسالی تبدیل به عارضه میشود.
  • تنها توجه به مخارج و ریسکهای انجام پروسه، منافع و دستیابی به آنها را توجیه نمیکند.

با انتخاب روش حمایتی و پیشگیرانه، پزشک، دندانهایتان را از نظر پوسیدگی، بیماریهای لثه و دیگر مشکلات دهانی بررسی و معاینه میکند.(تحت نظر قرار میدهد.) و در نهایت اگربا روند ایجاد آسیب رو به رو شود، دندان را از لثه خارج میکند.

  • خارج سازی دندان به روش جراحی

اگر دندانهای عقل نهفته سبب بروز درد یا دیگر مشکلات دهان و دندان شوند، معمولا به روش جراحی از لثه خارج میشوند.(آنها را میکشیم.)

کشیدن دندان عقل نهفته نیازمند دلیل است. مثلا:

  • عفونت یا بیماریهای لثه که عامل آن، دندان عقل باشد.
  • پوسیدگی دندان در قسمتی از دندان عقل که جوانه زده و از لثه خارج شده است.
  • تومور یا کیست که مربوط به دندان عقل است.
  • دندان عقلی که سبب آسیب به دندانهای مجاور شده باشد.

کشیدن دندان از عملهای جراحی سرپایی است.(نیازی به بستری نیست.) پس شما میتوانید پس از کشیدن دندان به خانه برگردید.

انجام این پروسه شامل:

  1. بیحسی یا بیهوشی

ممکن است بیحسی موضعی دریافت کنید که دهانتان را بیحس و کرخت کند.دریافت بیهوشی به روش سدیشن باعث کاهش نسبی سطح هوشیاری شما میشود و دریافت بیهوشی عمومی( GA ) بهطور کامل باعث از دست رفتن سطح هوشیاری شما میشود.

  1. کشیدن دندان

در طی کشیدن دندان عقل، جراح یا دندانپزشک شما، برشی در لثه ایجاد کرده و استخوان یا بافت هایی که مانع از خروج ریشه ی دندان عقل شده باشد را کنار میزند.

پس از کشیدن دندان، جراح یا دندانپزشک محل ایجاد برش را بخیه زده و جای خالی دندان را با گاز استریل پانسمان میکند.

کشیدن دندان عقل ممکن است سبب ایجاد درد، خونریزی و باد کردن محل زخم و فک شود.برخی به دلیل تورم عضلات فک نمیتوانند دهانشان را کامل باز کنند. پزشک بهمنظور مراقبت از زخم و کاهش درد و التهاب(تورم)، تمام دستورالعملهای لازم را به شما منتقل میکند؛ مثلا اینکه از چه دارویی برای کاهش درد استفاده کنید. حتی برای کاهش التهاب و تورم میتوانید از کمپرس سرد استفاده کنید.

در موارد نادر ممکن است برخی افراد مواردی را تجربه کنند؛ مثل:

  • حفره ی خروج دندان، بدون ترشح ولی دردناک باشد یا حتی به دلیل خروج لخته از محل خروج دندان یا باز شدن مسیر زخم و خونریزی، بعد از عمل، به دنبال کنده شدن لخته از جای زخم.
  • عفونت به دنبال آلودگی میکروبی(باکتریها) یا بهخاطر بقایای غذا که در محل زخم گیر کردهاند.
  • آسیب به دندان های مجاور، اعصاب، استخوان فک یا حتی سینوسها.