slide layer
slide layer
slide layer
slide layer

copyright

دندان شیری و دندان دائمی چه تفاوتی با هم دارند؟

 

همه ما تجربه افتادن دندان های شیری را در کودکی داریم. کودک انسان در حدود سن 6 سالگی دندان های شیری اش را از دست می دهد. با افتادن دندان های شیری که در واقع دندان های موقت ما هستند، دندان های دائمی جایگزین آن ها می شود. دندان های شیری خود معمولاً در سنین حدود 6 ماهگی نوزاد شروع به در آمدن می کند. یعنی همان سنی که نوزاد معمولاً شروع به گاز گرفتن همه چیز می کند. دندان های شیری کودک را تا سن 6 سالگی همراهی می کنند و بعد از آن اگر مشکلی پیش نیاید، دندان ها می افتند.

دندان های شیری نقش مهمی در زندگی کودک دارند. به کمک همین دندان ها هست که کودک یاد می گیرد بجود، بخورد و حرف بزند. به غیر از این موارد، یکی از مهم ترین کارهایی که دندان شیری تا پیش از رشد کردن دندان دائمی انجام می دهد، این است که جای لازم برای رشد دندان های دائمی را حفظ می کند. در ادامه به تفاوت های میان دندان شیری و دندان دائم می پردازیم تا بهتر با ساز و کار جایگزینی این دندان ها آشنا شوید.

 

تفاوت در ترکیب دندان شیری و دندان دائمی

دندان شیری و دندان دائمی

لایه لعاب یا همان مینا که در سطح دندان قرار دارد، در دندان شیری نازک تر از دندان های دائمی است. نتیجه این تفاوت این است که دندان های شیری معمولاً سفید تر از دندان های دائم به نظر می رسند. این تفاوت وقتی خیلی واضح می شود که کودک در مرحله جایگزینی دندان های شیری با دندان های دائمی باشد. در این زمان معمولاً می بینید که تعدادی از دندان ها بسیار سفید تر از بقیه هستند. این ها همان دندان های شیری هستند که باعث می شوند دندان های دائمی زرد به نظر برسند.

البته سفیدی بیشتر دندان ها چیزی نیست که به آن غبطه بخورید و دلتان بخواهد دندان های دائمتان هم همان طور باشد! در واقع یکی از علل خرابی دندان های کودکان همین سفیدی بیشتر دندان ها یا در واقع ضخامت کمتر مینا است. مینای نازک تر، مصرف زیاد مواد قندی و عدم رعایت بهداشت و شست و شوی دهان با فلوراید باعث خرابی دندان های شیری می شود. به همین دلیل بهتر است کودکان را به طور مرتب و دوره ای برای بررسی دندان ها به دندانپزشکی ببرید تا خیالتان از بابت سلامت دهان و دندان شان راحت باشد.

 

تفاوت در ساختار دندان شیری و دائمی

ظاهر و شکل دندان شیری هم با دندان دائمی کمی تفاوت دارد. یکی از زمان هایی که این تفاوت را به خوبی می توانید مشاهده کنید، زمانی است که دندان های دائمی جلوی دهان از لثه بیرون می زنند. معمولاً دندان های جلویی در بالایشان برجستگی های کوچکی دارند که به آن ماملون (mamelon) می گویند. ماملون معمولاً به مرور زمان از بین می رود. البته این در صورتی است که دندان ها به خوبی با یک دیگر چفت و جفت باشند. گاهی اوقات هم دندان پزشک صلاح می بیند که برای صاف بودن سطح دندان ها و درست قرار گرفتن آن ها روی همدیگر، ماملون را از بین ببرد و آن را صاف کند.

ریشه دندان های شیری هم با دندان های دائمی متفاوت است. از آن جا که دندان های شیری قرار است فقط چند سال در دهان باشند، شکل ریشه آن ها متفاوت است. ریشه دندان شیری معمولاً نازک تر و کوتاه تر از دندان های دائمی است. کوتاه بودن ریشه آن ویژگی مثبتی است. این کوتاه بودن باعث می شود که وقتی زمان افتادن دندان فرا می رسد، ریشه دندان راحت تر و سریع تر توسط بافت ها جذب و حل شود که به معنی آن است که حتماً دندان دائمی که زیر آن رشد می کند، فضای کافی و لازم را دارا است.

 

تفاوت در تعداد دندان های شیری و دائمی

دندان شیری و دندان دائمی

یکی از تفاوت های اساسی دیگر بین دندان های شیری و دائمی، تعداد آن هاست. کودک انسان معمولاً 20 عدد دندان شیری دارد در صورتی که تعداد دندان های دائمی انسان بالغ مساوی 32 عدد است! البته از این 32 عدد، 4 عدد از آن ها مربوط به دندان های عقل است. یکی از دلایلی که باعث تفاوت زیاد بین دندان های کودک و دندان های یک فرد بزرگسال می شود اندازه دهان است. زمانی که ما هنوز کودک هستیم، دهان و فک کوچک تری داریم. در دهان یک فرد بزرگسال 12 عدد دندان آسیاب وجود دارد که این تعداد به هیچ وجه در دهان یک کودک جا نمی شود. با بزرگ تر شدن فک و باز شدن فضا، دندان های بیشتری در دهان جا می شود. زمان تعویض دندان های شیری و دائمی، فرصت خوبی است که علاوه بر تغییر کیفیت دندان ها، کمیت آن ها هم تغییر کند.

 

نگهداری و محافظت از دندان ها

دندان شیری و دندان دائمی

همان طور که گفتیم، دندان های اولیه برای این طراحی شده اند که در نهایت بیفتند و جای خود را به دندان های دائمی دهند. معمولاً همین مسئله باعث سوء تفاهم و برداشت اشتباه می شود. خیلی از افراد فکر می کنند به این دلیل که این دندان ها موقت هستند، مراقبت از آن ها دیگر اهمیتی ندارد. هر چند که این طور نیست.

مراقبت از دندان های شیری همان قدر اهمیت دارد که مراقبت از دندان های جایگزین و دائمی مهم است. باید به این نکته دقت کنید که اگر به هر دلیلی دندان دچار آسیب دیدگی شود و مجبور شوید، دندان را بکشید، جای خالی آن به مرور زمان از بین می رود و فضای آن دندان توسط دندان های دیگر اشغال می شود. مشکل چیست؟ مشکل زمانی به وجود می آید که دندان های دائم می خواهند در زیر دندان های شیری رشد کنند و جایگزین آن ها شوند! در این شرایط ممکن است نظم و آرایش دندان ها به هم بخورد و دندان دائم از جای نامناسب (مثلاً بین دندان ها یا بالای دندان ها) در بیاید.

به همین دلیل کودکان را باید از همان ابتدا عادت داد تا از دندان های خود مراقبت کنند و بهداشت دندان و دهان شان را در یک برنامه منظم و همیشگی، رعایت کنند. باید به کودکان یاد بدهید که از خمیر دندان و مسواک استفاده کنند. استفاده از خمیر دندان باعث می شود که احتمال خرابی دندان ها تا حد زیادی کاهش پیدا کند. به علاوه بهتر است به صورت دوره ای و منظم کودک را برای بررسی دندان ها پیش دندان پزشک ببرید.

دندان پزشک با توجه به تخصص و تجربه اش به خوبی می تواند وضعیت رشد دندان ها را تحت نظر داشته باشد و در صورتی که مشکلی را در رشد دندان ها مشاهده کرد، آن را در همان مراحل اولیه برطرف کند.

یادتان باشد که یاد دادن مراقبت از دندان به کودک از همان سنین کم، نه فقط باعث می شود که دندان هایش سالم بماند، بلکه همچنین باعث می شود به خاطر داشتن دندان های مرتب و منظم اعتماد به نفس بیشتری هم داشته باشد. همان مشکلی که حتی خیلی از افراد بزرگسال هم با آن دست و پنجه نرم می کنند!